(Anna)

Ik loop op het strand. De zon komt net op en het is stil. Ongeveer 100 meter voor mij loopt een jongeman. Hij is gekleed in een donkerblauwe zwembroek. Af en toe stopt hij en kijkt hij om zich heen en daardoor wordt de afstand tussen ons steeds kleiner. Ik zie dat hij rood, krullend haar heeft. Nog even en ik haal hem in. Ik ga wat dichter bij de zee lopen om hem op ruime afstand te passeren. Hij kijkt opzij en ziet me. Zijn ogen zijn felblauw, dat kan ik nog net zien op die afstand. Dan valt hij languit voorover in het zand. Ik schrik, maar ren snel naar hem toe. Ik pak zijn pols, die regelmatig klopt. Gelukkig, hij leeft, waarschijnlijk is hij flauwgevallen. Ik bekijk hem onwillekeurig. Hij is knap, goed van postuur en zijn benen vind ik erg mooi. Ik heb weleens gelezen dat je iemand die flauwgevallen is, bij bewustzijn kunt brengen door de kuiten te masseren. Die optie is onweerstaanbaar. Waarschijnlijk doe ik het niet hard genoeg, want de jonge man blijft bewusteloos. Wat nu? Instinctief rol ik zijn slappe lichaam op de rug en ik zie dat hij een erectie heeft. Dat klopt niet, een bewusteloze man heeft geen stijve. Hij speelt een spelletje met me! Ik sta op het punt verder te gaan, maar dan begint hij zachtjes te kreunen. Zou het toch kunnen een flauwgevallen man met een erectie? Ik ruik een zoete geur die zich met de zilte zeelucht vermengt. Ik moet hier weg, maar... zijn stijve pik in die strakke zwembroek lijkt me te hypnotiseren. Ik trek zijn zwembroek omlaag en begin zijn lul te strelen. Hij slaakt een kreet en spuit zijn hete sperma over mijn handen.

De weker gaat en ik schrik wakker. Het is half acht. Ik sta op en loop naar de badkamer. Snel douchen, dan ontbijten en opmaken om op tijd in de kerk te zijn, waar ik met het Mariakoor de mis moet opluisteren. Terwijl ik me afspoel, komen de beelden van mijn droom terug. Ik probeer me te verzetten, maar mijn vingers glijden naar mijn klitje en ik kom verbazend snel klaar.

Terwijl ik naar de kerk loop, denk ik na over wat de dag verder nog zal brengen. Om één uur ga ik lunchen met Pastor Albert, ene Johan en met Rob. Pastor Albert is nog maar enkele weken actief in de parochie en hij wil een Kerstconcert organiseren. Dat deden we al langer, maar Albert wil er graag een koor van buiten de parochie bij en heeft tot mijn verbazing gekozen voor De Notenbalkers, een kroegkoor waarvan Johan de voorzitter is. Rob is lid van het Petruskoor, het mannenkoor van onze parochie. 

De viering verloopt vlotjes, Pastor Albert houdt niet van lange preken en dat komt goed uit, want nu kan ik mij nog even omkleden voor de lunch.

(Albert)

Anna en Rob keken vreemd op toen ik de Notenbalkers als gastkoor voor het Kerstconcert voorstelde en ook tijdens de dienst merk ik dat Anna onrustiger is dan anders. Rob schikte zich snel. Hij kende het koor van enkele concerten en verzekerde Anna dat het een goed koor was dat meer kon dan Hazes brallen. Zelf houd ik wel van verrassingen. We moeten openstaan voor mensen buiten de kerk, dat heb ik ook deze zondag weer in mijn preek gezegd. De kerk zat weer goed vol, de parochianen zijn trouw. Het Mariakoor was ook weer prima op dreef. Vanwege de geplande lunch ben ik direct na de viering vertrokken. Als ik in de pastorie kom, is Vera al bezig met het dekken van de tafel. Vera is een prettige huishoudster, heel zelfstandig. "Wilt u koffie?", vraagt ze. "Graag", antwoord ik. Vera's koffie is veel beter dan het brouwsel dat ze in de kerk schenken. Ik ga vast aan tafel zitten, het zal niet lang duren voor de gasten komen.

(Johan)

Ik word om half 10 wakker en ontbijt uitgebreid met mijn vriendin Belinda. Eigenlijk was ik van plan om naar de kerk te gaan om het Mariakoor te beluisteren. Vanmiddag heb ik een afspraak met de pastoor en een paar leden van de twee kerkkoren over een  kerstconcert. Ik heb het natuurlijk al besproken met de overige 5 koorleden, en die vinden het wel leuk om een keer in een kerk te zingen in plaats van in een kroeg. En met de kerst doen we altijd al iets speciaals. Afgelopen jaar hebben we in een gevangenis gezongen. Dat was heel indrukwekkend. Ik hoor de kerkklokken luiden en realiseer me dat ik eerder op had moeten staan. Nou ja, dan nog maar een bak koffie en straks naar de pastorie.

(Rob)

Ik loop op het strand. De zon komt net op en het is stil. Ongeveer 100 meter voor mij loopt een jongeman. Hij is gekleed in een donkerblauwe zwembroek. Af en toe stopt hij en kijkt hij om zich heen en daardoor wordt de afstand tussen ons steeds kleiner. Ik zie dat hij rood, krullend haar heeft. Nog even en ik haal hem in. Ik ga wat dichter bij de zee lopen om hem op ruime afstand te passeren. Hij kijkt opzij en ziet me. Zijn ogen zijn felblauw, dat kan ik nog net zien op die afstand. Dan valt hij languit voorover in het zand. Ik schrik, maar ren snel naar hem toe. Ik pak zijn pols, die regelmatig klopt. Gelukkig, hij leeft, waarschijnlijk is hij flauwgevallen. Ik bekijk hem onwillekeurig. Hoewel ik niet op mannen val, kan ik zien dat hij knap is, knapper dan ikzelf. Maar ik kan hem niet laten liggen. De gemakkelijkste manier om hem bij te brengen is zijn kuiten masseren, maar dat vind ik toch een beetje spannend. Ik leg hem op zijn rug en zie dat hij een stijve heeft. Dat is vreemd, maar mijn nichtje Carola heeft me ooit verteld dat ze het met een buurjongen deed. Die viel flauw toen hij haar penetreerde. "Zijn lichaam was slap, maar zijn lul was stijf.", aldus Carola. Zijn het de gedachten aan mijn bloedmooie nichtje die nu een erectie bij mij veroorzaken? Ik tik de jongeman op de wangen, maar dat helpt niet. Dan ruik ik een zoetige geur en als gehypnotiseerd leg ik hem weer op zijn buik en trek zijn zwembroek omlaag. Ook mijn zwembroek ligt nu in het zand. Ik buig me over hem heen, duw zijn benen uit elkaar en glijd verrassend soepel naar binnen. Met een paar stoten kom ik klaar.

De wekker onderbreekt mijn droom en als ik de lakens terugsla zie ik dat het een natte droom was. Snel verschoon ik het bed en vijf minuten voor de mis begint vind ik een plek in een van de achterste kerkbanken. Het koor zingt goed, zoals altijd en Anna ziet er prachtig uit. Ze is het jongste koorlid en weet zich elke keer weer goed te kleden. Net niet sexy, maar wel opwindend genoeg om, zeker in de lente, naar het koor te luisteren. Het verbaast me dat ze geen vriendje heeft.

(Vera)

Het was wel even wennen, Albert is een heel ander soort pastor als Leo, zijn voorganger. Die was 75 en had eigenlijk meer medische zorg nodig dan een huishoudster kan bieden. Maar het was een lieve man die nooit klaagde. Albert is 43 en stelt hele andere eisen. Hij nodigt vaak mensen uit voor de lunch, ook door de week en dan moet alles goed, maar niet te duur, geregeld zijn. Dat is hard werken, maar gelukkig hoef ik hem niet te helpen bij het aankleden, zoals de laatste maanden van Leo's verblijf hier.

Albert is ook veel vlotter en directer. Een preek van Leo duurde soms meer dan 20 minuten, Albert is maximaal 10 minuten aan het woord. Wel houdt hij van traditie en van eenheid in de gezangen. Er mag best een Credo of een Agnus Dei ontbreken, maar combinaties van missen, of afzonderlijke liederen die samen een mis vormen, daar is hij niet van gediend. Even leek het erop dat dit tot een botsing met het Petruskoor zou leiden, want die hielden juist wel van samengestelde missen, maar toen bleek dat er voor moderne missen wel ruimte was, werd de vrede getekend. De parochianen lijken zijn aanpak wel te waarderen, de kerk zit voller dan bij Leo.

Een lunch voor 4 personen is voor mij inmiddels routine geworden en ik was al klaar met de voorbereidingen toen de dienst was afgelopen. Nu is het wachten op de gasten. Ik ken Anna en Robnatuurlijk van het koor en ik kom haar regelmatig tegen in het winkelcentrum. Hopelijk kleedt ze zich passend. In de kerk is er niets op haar kledij aan te merken, maar soms zie ik haar in rokjes lopen die wel heel kort zijn. Maar ach, ze is jong en doet daar veel mannen een plezier mee. Rob aanbidt haar in stilte, arme jongen, hij is niet aantrekkelijk genoeg voor haar. Ik zie hem alleen in de kerk, overdag zal hij wel werken. Anna leeft van de erfenis van haar ouders, die 3 jaar geleden bij een vliegongeluk zijn omgekomen. Leo heeft zich nog een paar maanden over haar ontfermd. Ze bleef ook regelmatig slapen in de logeerkamer achter in de pastorie. Maar Anna pakte de draad van het leven snel weer op. Ze verkocht het ouderlijk huis en woont nu in een appartement aan de andere kant van het kanaal, recht tegenover de kerk.

Ik hoor het hek naar de tuin opengaan en zie dat Johan de eerste is. "Dag mevrouw, ik ben Johan.", zegt hij terwijl hij mij een hand geeft. Hoewel hij nooit in de kerk komt, ken ik hem wel. Hij is voorzitter van de Notenbalkers en eigenaar van een café aan de Dijk. Leo dronk daar wel eens een borrel in zijn betere jaren. Albert heeft niets met 'kroegen', die zit liever met een cognacje in de tuin of bij de open haard. Ik ga hem voor naar het kleine tuinterras en stel hem en de pastor aan elkaar voor. "Wil je iets drinken?", vraag ik. "Ja, heeft u bier?" is zijn wedervraag. "Amstel, Grolsch of Maes?", vraagt Albert. "Doe maar Grolsch.", zegt Johan en ik loop naar de keuken om het gevraagde te halen.

Als ik terugkom zijn Anna en Rob ook gearriveerd. Robert woont in dezelfde flat als Anna, dus waarschijnlijk zijn ze hier samen naartoe gekomen. Anna ziet er netjes uit. Haar jurkje is niet heel lang, maar ze draagt een paar bruine suede laarzen tot de knie. Ik zie Robpogingen doen iets van haar benen te ontdekken.

(Rob)

Wat ziet Anna er mooi uit. Tussen haar rok en laarzen is een heel klein beetje van haar kuiten te zien. Zo spannend dat ik een erectie moet onderdrukken. Ik weet dat ze een mooi lichaam heeft, dat heeft ze me al vaak laten zien. Niet dat ze zich daarvan bewust is, maar vanaf mijn balkon kan ik in haar tuin kijken. De verdiepingen op de begane grond hebben namelijk allemaal een klein tuintje. Daar ligt Anna vaak te zonnen, meestal in bikini, maar ook wel eens topless. Hoe vaak ik met uitzicht op haar gemasturbeerd heb, weet ik niet.

(Vera)

Tijdens de lunch wordt er weinig gepraat, ik voel een soort spanning. Komt dat doordat Robgeilt op Anna, of is er meer aan de hand? Na de lunch gaan ze naar Alberts kantoor. Ik ruim af en heb nu even tijd voor mijzelf en denk terug aan de begintijd van Albert. 

Het was vreemd om nu de oudste in de pastorie te zijn. Ik ben 50 en Leo zag mij soms meer als een dochter dan als een huishoudster. Vreemd, want priesters zijn niet getrouwd, maar het had voordelen. Zo kon ik met mijn levensvragen bij hem terecht, en ik heb er nogal wat. Dat komt door mijn verleden.

Ik leerde moeilijk op school en kwam uiteindelijk zonder diploma in de maatschappij terecht. Er was voldoende ongeschoold werk en zo vulde ik vakken bij de supermarkt en bracht ik af en toe kinderen van huis naar school en omgekeerd. Op een dag, ik had net 3 kinderen afgeleverd bij de openbare school, werd ik aangesproken door een jonge man die zich voorstelde als Erik. Hij was behoorlijk complimenteus en zei dat dit werk toch niets was voor een mooi meisje als ik. Ik antwoordde dat ik best tevreden was, maar liet mij wel een visitekaartje in de hand drukken. "Voor het geval dat je toch iets beters wil.", zei  Erik en reed weg.

Met het kaartje in mijn jaszak liep ik naar huis terug. Wat een rare vent. Hij zag er zo leuk uit, maar zijn gedrag beviel me helemaal niet. Thuis bekeek ik het kaartje, het bleek van een escortservice te zijn. Vol walging gooide ik het in de prullenbak. Enkele weken later kwam ik hem opnieuw tegen. "Jammer dat je geen contact hebt gezocht. Je zou heel veel geld kunnen verdienen.", zei hij. "Ga weg, engerd, of ik ga naar de politie!", riep ik. Erik glimlachte en haalde zijn schouders op. 

Ik haastte mij naar huis en daar vond ik op de deurmat een enveloppe zonder afzender of geadresseerde. Dat kwam wel vaker voor als een buurvrouw wilde dat ik haar kind ophaalde of wegbracht, maar toen ik deze enveloppe opende kwam er een contract uit en een klein briefje. "Lees dit en denk goed na, liefs, E." Hoe was Erik aan mijn adres gekomen? Ik las het contract door en het zag er op zich goed uit. Maar het idee dat andere mannen mijn lichaam zouden gebruiken stond me tegen. Even overwoog ik naar de politie te gaan, maar dat idee liet ik snel varen. Ik legde het contract op de salontafel.

Na het avondeten plofte ik op de bank. Ik was moe en keek naar het stapeltje ongeopende post. Er zat een rekening bij van het energiebedrijf en een aankondiging van een huurverhoging op 1 januari aanstaande. Ik zuchtte, het leven werd steeds duurder en mijn inkomsten bleven laag. Ik had mij intussen wel ingeschreven voor een erkende cursus, zodat ik schoonmaker kon worden. Niet bij zo'n eenmanszaak die bedrijven doet, maar privé. Die cursus kon ik net betalen en het leek me niet heel moeilijk om te slagen. Maar toch, ook dat zou geen vetpot worden. Ik las het contract nog eens door en belde met het telefoonnummer dat in het briefhoofd stond. "Met Erik!", klonk een vrolijke stem. "Nee, je stoort helemaal niet. Ben je geïnteresseerd? Wat leuk! Laten we een afspraak maken, dan kun je eventuele vragen stellen en maken we alles in orde."

Drie dagen later belde ik met lood in de schoenen aan bij Erik. Hij had mij geïnstrueerd iets aan te trekken wat sexy, maar toch onschuldig was. Ik had geen idee wat hij daarmee bedoelde, maar had uiteindelijk gekozen voor een kort kanten jurkje, pumps en een vestje dat voldoende bedekte. "Je ziet er leuk uit, Vera.", zei hij. "Je begrijpt wel dat we eerst wat meer van je willen zien. Mooi genoeg ben je zeker, maar we moeten wel weten bij welk klanttype je past."
Ik wist niet dat er klanttypen waren in deze branche, maar Erik legde het uit.

"Er zijn mannen die een representatieve dame mee willen nemen naar een diner of concert en misschien daarna ook nog in bed. Dat is ons topsegment en het lijkt erop dat je lijf daar goed genoeg voor is. Maar dan moet je ook meepraten op niveau." Ik bloosde, "Maakt niet uit, er zijn nog andere klanttypen en als je goed je best doet, willen we je wel helpen met je persoonlijke ontwikkeling. Je kunt die cursus overigens beter afzeggen." Ik haalde diep adem en zweeg. "De meeste mannen willen gewoon een praatje en een wip. Daar ben je zeker geschikt voor, en dan hebben we nog de fetisjisten. Mannen die heel geil worden van een ding, bijvoorbeeld leer, of voeten." Ik maakte een afwerend gebaar. "Rustig maar, niemand zal je dwingen met die groep te werken. Het verdient wel het beste, beter dan het topsegment. Wil je overigens iets drinken?"

(Erik)

Het was bijna genant om Vera in dienst te nemen. Ze was echt heel puur en onschuldig en de kans dat ze nee zou zeggen leek alleen maar groter te worden tijdens het gesprek. Als ze nu een drankje weigerde zou het over zijn en dat was jammer, want ze was waanzinnig knap. Stevig postuur, vollle borsten, een lekkere kont en volle, welgevormde benen. Voeg daarbij een lang blond kapsel en blauwe ogen en het plaatje is compleet. Het was me een raadsel waarom ze geen vriend had, maar die vraag was nog iets te persoonlijk.

Vera twijfelde even, ze was duidelijk niet op haar gemak. "Je bent vrij om te gaan, als je dat wil, maar het zou jammer zijn, want je bent heel aantrekkelijk.", zei ik. Ze bloosde opnieuw, "Ik wil wel een glas water." , zei ze zachtjes. Ik merkte hoe haar blik mij volgde terwijl ik een flesje pakte en voor haar opende. Ze rook eraan en zakte slap tegen mij aan op de bank. Ik legde haar languit en begon haar langzaam uit te kleden. Af en toe stopte ik en nam wat foto's van haar. Uiteindelijk lag ze naakt en ook zonder kleren was ze prachtig. Dat klinkt misschien vreemd, maar veel vrouwen verliezen hun charme als ze bloot zijn. Bij mannen is dat juist omgekeerd. 

Maar Vera was zo mooi, dat ik blij was homo te zijn. Ik streelde haar van top tot teen en constateerde dat haar huid heel zacht was. Ik moest haar hebben voor mijn werk, maar wist dat ze zou weigeren als escort te fungeren. Maar ik had haar nog niet verteld over de pornoclips en fetisjclips die wij maakten. Voor dat laatste zou ze misschien openstaan omdat ze dan geen echte seks hoefde te bedrijven. Mijn mooie gast kreunde en ontwaakte uit haar bezwijming. 

(Vera)

Ik realiseerde me direct dat ik gedrogeerd was en het verbaasde mij niet dat Erik mij had uitgekleed. Maar de hoer spelen? Nooit! Alsof er niets gebeurd was, vertelde Erik verder over de pornoclips en fetisjclips. Ik wilde alleen maar weg, maar wist dat ik meteen weer flauw zou vallen als ik me te snel inspande. Bovendien was hij sterker dan ik. Ik zat in de val en dacht aan de kinderen die vergeefs op mij zouden wachten.

"Ik moet om 4 uur bij de openbare school zijn, anders komen de kinderen van de buren niet thuis.", zei ik in de hoop hem te vermurwen. "O, dat is pas over 2 uur, dan loop je allang weer buiten rond. Weet je, Vera, je keuzemogelijkheden zijn beperkt. Je gaat voor mij werken, of je verdwijnt." Hij pakte een pistool en richtte het grijnzend op mij. "Je verdwijnt ook als je me belazert. De enige keuze die je verder hebt is hoe je voor mij werkt. En omdat je waarschijnlijk geen seks wil, blijft er maar één optie open, fetisjclips. Je zou geschikt voor de markt van borsten-, billen en benenfetisjisten en voor een heel klein groepje, de flauwvalfetisjisten."

"Zijn er echt mannen die opgewonden raken door flauwvallen?", vroeg ik onthutst. "Ja, en zeker als een mooie vrouw als jij flauwvalt. Ik heb je natuurlijk uitgebreid bekeken toen je bewusteloos op de bank lag en als ik op vrouwen viel, was je nu geen maagd meer. Hoe komt het trouwens dat je geen vriendje hebt?"

Ik voelde het bloed uit mijn hoofd wegtrekken, maar Erik pakte me stevig bij de schouders. "Dit is niet de tijd om flauw te vallen, Veertje. Maar laat me raden, je valt op vrouwen." Ik knikte, "ze zeggen dat ik lesbisch en latent biseksueel ben. Dus soms val ik ook op een man, maar dat gebeurt zelden (maar dus wel bij Albert, of all persons). Maar ik hoor de bel, waarschijnlijk willen ze iets drinken.

(Johan)

"Fijn dat jullie zo snel tijd konden vrijmaken.", zei Albert. "We hebben nog 3 maanden voor het kerstconcert, maar de tijd gaat altijd sneller dan je denkt. Zullen we eerst een voorstelrondje doen?" Nadat iedereen zich kort had voorgesteld, nam Albert weer het woord. "Tot nu toe hebben we de kerstconcerten alleen met kerkkoren gedaan. Dat is prima, maar ik wil wat meer diversiteit. Daarom heb ik de Notenbalkers uitgenodigd. Robert heeft mij verteld dat jullie meer in je mars hebben dan kroegliederen."

"Dat klopt, we zingen ook in verzorgingshuizen en hebben ook een keer in een gevangenis een concert gegeven. En kerstliederen staan al jaren op ons repertoire. We doen dit jaar al voor de 5e keer mee aan Een Dak Boven Wat Hoofden. Dat is een kerstconcert dat door de Evangelische Gemeente in A. wordt georganiseerd. Het is altijd op de vrijdag voor Kerstmis. Er is dan een kerstdiner voor daklozen en wij verzorgen dan de muzikale omlijsting.

"Mooi werk", zei Albert, "ik begrijp dat jullie voornamelijk de traditionele kerstliederen zingen." Ik knikte, "Ja, voornamelijk in het Nederlands en Engels." "Dat slaat ook het beste aan.", zei Albert. "Maar wat zingen wij dan?", vroeg Anna bezorgd. Albert glimlachte en legde een boek op tafel. "Kijk, in dit boek staan minder bekende kerstliederen. Hier heb je bijvoorbeeld een cantate voor gemengd koor. En ook kerstliederen in het Frans, Spaans en Italiaans. Mijn idee is dat jullie dat soort dingen zingen, maar uiteraard kun je ook iets uit de Messiah of het Weihnachtsoratorium doen. Het idee is dat er meer afwisseling komt.

"Voor die cantate zouden onze koren samen kunnen werken.", voegde Rob toe. "Het lijkt mij wel leuk om het eens anders te doen. Maar ik moet het wel met het Petruskoor bespreken." Albert knikte. "Ik vind het een hele uitdaging, maar het lijkt mij ook wel leuk. Ik zal uw voorstel aan het Mariakoor voorleggen." "Mooi, dan zijn we het daarover eens. Willen jullie iets drinken?" Albert drukte op de bel en even later kwam Vera binnen.

"U heeft niet gevraagd wat de Notenbalkers ervan vinden.", merkte Anna op. "Johan en ik hebben al overlegd, anders zou ik dit niet hebben voorgesteld. Overigens komt er nog een gastoptreden van een tenor. Het is een neef van mij en hij heet Bruno Wald. Hij woont in Oostenrijk, maar brengt Kerstmis hier op de parochie door. Hij zingt in het Weihnachtsoratorium met het operakoor uit W." "Zo, dat klinkt veelbelovend. Die zingen een week voor ons kerstconcert." Albert knikte, "Daar doet hij aan mee als de Evangelist. Als jullie een vrijkaartje willen, moeten jullie dat even laten weten." "Ik heb helaas geen tijd,", zei Albert. Dat was logisch, want de Kerstperiode is een drukke tijd voor pastors. "Ik wil wel graag een kaartje.", zei Roben hij keek Anna vragend aan. "Ik ook wel.", zei ze aarzelend. 

(Vera)

De gasten vertrokken en omdat Albert die avond bij een collega ging eten, was ik vrij. Ik ging met een boek in de tuin zitten, maar mijn gedachten dwaalden al snel af. Wat zou het parochiebestuur doen als je erachter kwamen dat ik jarenlang een escortmeisje was geweest? In het begin was ik heel bang ontmaskerd te worden, maar inmiddels was ik alweer 12 jaar huishoudster. Waarschijnlijk gaan fetisjisten niet vaak naar de kerk. Ik had het escortleven met gemengde gevoelens achter mij gelaten. Het was eigenlijk best een goede baan. Erik screende zijn klanten nauwkeurig en ik heb mij nooit angstig of bedreigd gevoeld. Maar het was wel een bizar wereldje. Ik snap dat mannen op grote borsten en billen vallen en dat sommige mannen helemaal wild werden van mijn dijen, kon ik ook nog wel begrijpen. Maar het flauwval fetisjisme was wel iets heel aparts. 

Nu moet ik dat niet overdrijven, want eigenlijk heb ik in al die jaren maar één klant gehad met die fetisj. Ik was toen 29 en had net mijn blonde kapsel ingeruild voor kastanjebruin. Enkele klanten knapten daarop af en Erik was not amused. Maar al snel bleek dat mijn nieuwe, iets brutalere uitstraling voor veel mannen aantrekkelijk was. Een van hen was Robert, niet te verwarren met Rob Hij was de eerste en enige flauwvalfetisjist die ik ooit heb ontmoet.

Toen ik de opdracht van Erik kreeg, was ik bang. Wat zou me te wachten staan. "Weet je zeker dat ik hiervoor geschikt ben?", vroeg ik. "Je bent helemaal zijn type. Hij wil een stevige sexy vrouw met mooie benen.", antwoordde hij. "Maar ik weet helemaal niets van flauwvallen.", protesteerde ik. "Nou, tijdens onze eerste ontmoeting ging je wel gestrekt.", grapte hij. "Maar ga gewoon naar hem toe en bespreek het. Ik heb afgesproken dat je 230 euro krijgt voor een uur. Als het niets wordt, betaalt hij 50 euro."

Dat klonk goed. Van die 230 euro zou ik er 150 krijgen. Niet slecht voor een uurtje. Het zou in de praktijk wat langer duren, want de introductietijd van 15 minuten telde niet mee. Ik stemde toe en even later was ik onderweg naar P., de woonplaats van Rob. Hij bleek in een hoge flat te wonen en toen ik zag dat zijn appartement op de 12e verdieping lag, kreeg ik het benauwd. Ik belde Erik, "Hij woont 12 hoog. Als er iets fout gaat ben ik dood!" Erik kalmeerde mij. "Het is gewoon iemand met een fetisj, geen moordenaar." Ik slaakte een diepe zucht en belde aan. "Hallo Janine, neem de tweede lift en loop dan links de galerij op. Ik woon op het hoekje.", klonk een vriendelijke stem. Janine is de naam waaronder ik werkte, alle escorts hebben een alias. Een kleine lift bracht me naar de 12e verdieping en ik zag een lange man in de deuropening staan. "Kom gauw binnen, het is fris.", zei hij. Ik liep door de hal de kamer in en keek om me heen. "Er is maar één uitgang.", zei Robert met een glimlach. "Maar trek je jas uit en ga zitten. De kapstok is in de hal. 

Ik voldeed aan zijn verzoek. "Wauw, wat heb jij prachtige benen!", zei hij. "Laten we eerst even praten. Kijk, hier heb ik het geld.", hij wees op een enveloppe. "Je mag het natellen.", ik deed dat zo langzaam mogelijk, het bedrag klopte. "Goed, wat wil je weten?", vroeg hij. Ik keek verbaasd en hij glimlachte. "Je bent niet het eerste escortmeisje dat hier komt om mijn fetisj te bevredigen.", zei hij. "Waarschijnlijk heb je geen idee wat ik wil en waarom. Daarom heb ik het opgeschreven." Hij gaf me een papier en ik las:

'Ik vind het spannend om fantasieën te spelen waarin jij en ik flauwvallen en elkaar weer bij bewustzijn brengen. De fantasieën zijn soms romantisch, soms gewelddadig, maar natuurlijk gebruik ik geen geweld, het is allemaal spel. Het spannende is elkaar bijbrengen. Als jij bewusteloos ligt kan ik alles met je doen en als ik bewusteloos lig kun jij met me doen wat je wil. Natuurlijk spreken we af wat wel en niet mag en als het te ver gaat, mogen we uitstappen. Het codewoord is "Aardbeien". Nog even kort samengevat:

1. Geweld wordt gespeeld

2. Afgesproken grenzen worden niet overschreden

3. Als het toch te ver gaat is de code "Aardbeien", het spel stopt dan direct

Als je nog vragen hebt, stel ze dan. Als je niet verder wil, ben je vrij om te vertrekken

(Robert)

Ik wachtte gespannen af hoe Janine zou reageren. Tot nu toe was geen enkele escort weggelopen. Er waren ook nooit incidenten geweest, maar dat wist zij natuurlijk niet. Ik hoopte dat ze zou blijven, want ze was verreweg de meest opwindende escort die ik tot nu toe had gehad. Janine legde de brief op tafel en keek me strak aan.

(Vera)

Op een vreemde manier voelde ik mij heel veilig na het lezen van de brief. "Ik moet even bellen.", zei ik en pakte mijn mobiele telefoon. "Hoi, met Janine, het is highlife.", zei ik en verbrak de verbinding. "Het uur gaat nu in.", zei ik. "Wat gaan we doen?" Robert reageerde enthousiast. "Laten we eerst eens naar het flauwvallen kijken. Ik begrijp dat dat eng is. Het hoeft allemaal niet heel realistisch. Ik zal het een keer voordoen."

Voor ik wist wat er gebeurde viel Robert languit voorover aan mijn voeten. "Zo kan ik het niet.", zei ik aarzelend, want het zag er in mijn ogen heel realistisch uit. "Nee, ik heb dit natuurlijk al vaker gedaan. Overigens kunnen we ook spelen dat ik je bewusteloos aantref. Dan hoef je er alleen maar sexy bij te liggen. Is dat iets?" Ik knikte, "Maar wat ga je dan doen?" Robert lachte, "Je bij bewustzijn brengen natuurlijk. Maar niet op een manier die je bij de EHBO-cursus leert. Maar voor we dat doen mag je aangeven wat je absoluut niet wil."

Ik dacht even na. "Geen penetratie zonder condoom en niet over me heen spuiten. En niet slaan of schoppen." "Dat is duidelijk.", antwoordde Robert. "Goed, dan loop ik even naar de keuken. Jij ligt zometeen bewusteloos hier in de slaapkamer. Dat is comfortabeler dan op het parket in de woonkamer." Roberts slaapkamervloer was bekleed met een bruin tapijt en terwijl hij in de keuken was, nam ik een pose aan waarvan ik hoopte dat hij die opwindend zou vinden. Ik sloot mijn ogen toen ik hem hoorde lopen.

(Robert)

De aanblik overtrof mijn stoutste gedachten. Janine lag op haar rug, het linkerbeen iets gebogen en de armen langs het lichaam. Ze droeg een kort groen, amouwloos, jurkje en bruine laarzen tot de knie, zodat haar stevige, welgevormde dijen uitstekend tot hun recht kwamen. Ook haar volle armen mochten er zijn. Ik voelde direct dat ik een stijve kreeg en knielde bij haar neer. Ik streelde haar armen van de hand tot de schouder en even later volgden mijn lippen het spoor van mijn vingers. Janine schrok even bij het eerste contact tussen mijn lippen er haar huid, maar hield zich goed slap. Nu verwijderde ik voorzichtig haar laarzen. Ze had prachtige kuiten en ik wist dat ik snel moest handelen. Niet alleen omdat we nog maar 20 minuten hadden... Ik streelde haar kuiten, schenen en dijen en kuste die laatste vol overgave. Kreunend kwam ik klaar en liet mij voorover naast haar neervallen. Janine begreep dat het nu haar beurt was en sloeg de ogen op. Ze legde mij op mijn rug en zag de natte vlek in mijn broek. "Jammer, ik had je graag bij bewustzijn gebracht op een leukere manier.", zei ze en tikte op mijn wangen. Ik keek haar glimlachend aan.

Terwijl ik mij onder de douche nog een keer aftrok, prees ik mij gelukkig met deze kennismaking. Janine leek er zelf ook wel plezier in te hebben en ik had een handvol scripts die ik met haar zou kunnen spelen. Ze was absoluut de mooiste en beste escort die ik ooit had gehad.

(Anna)

Rob liep met me mee naar de flat waar we allebei een appartement hadden. "Het lijkt me leuk om met beide koren samen iets te doen.", zei hij. We hadden tijdens de kerstconcerten altijd wel één of twee nummers die we samen zongen, maar nu zou dat een blok van 20 minuten worden. "Zullen we alvast een opzetje maken?", vroeg hij. Ik twijfelde even, maar besloot dat het wel handig kon zijn. "Kom maar mee, ik heb alle partituren van de koren online.", zei hij. Ik zweeg. het liefste zou ik hem in mijn appartement ontvangen. "Of vind je het eng om met mij mee te gaan?", vroeg hij.

(Rob)

Anna bloosde en ik besefte dat ze verlegen was met de situatie. "Ik kan ook mijn laptop meenemen naar jou, maar dan moet ik wel op je wifi.", zei ik. "Nee, ik kom wel met jou mee.", zei Anna. We gingen aan de keukentafel zitten en even viel mijn blik op het kleine stukje kuit dat blootviel tussen de zoom van haar rok en de bovenkant van haar laarzen. Ze was echt heel mooi. Maar ik bedwong mijn lust en zette de laptop aan. Na drie kwartier hadden we een selectie gemaakt van 5 liederen. "Ik ga het bespreken met het bestuur en Marjo.", zei ze. Marjo was de dirigente van het Mariakoor en zo mogelijk nog mooier dan Anna . Menige kerkdienst had ik met een erectie mogen genieten van haar fraai gewelfde kuiten. "Ik zal het met ons bestuur en onze dirigent Fred bespreken. De dirigenten moeten onderling maar uitmaken wie welk stuk dirigeert." "Oké, dan ga ik nu nog even van de avondzon genieten.", zei Anna. 

Ik deed haar uitgeleide en verschanste mij op het balkon. Ze woonde 3 verdiepingen lager en doordat het gebouw in een L-vorm was gebouwd met de galerij aan de achterkant, kon ik haar tuintje net zien. Zij kon mijn balkon niet zien. Ik wachtte gespannen of ze haar onbewuste belofte na zou komen en na een paar minuten verscheen ze op het balkon. Ik knipperde met mijn ogen, zag ik het goed? Dat kon toch niet? Ja toch!, ze was topless! Ik zag dat ze het zonnescherm volledig had neergelaten en blijkbaar waande ze zich onbespied. Ik keek als gehypnotiseerd naar haar mooie borsten en haastte mij mijn zonnescherm te laten zakken. Vervolgens trok ik mijn broek en onderbroek omlaag, net snel genoeg om mijn zaad op het balkon te laten belanden. Daarna werd alles zwart.

(Vera)

"Dus dit is het?", vroeg ik. "Ja, in de basis wel. Normaal spelen we een script met een verhaal.", zei hij. "Jammer dat ik klaarkwam, ik was heel benieuwd naar je medische vaardigheden. Maar ik snap dat het nu niet anders kon. Wat heb jij een verrukkelijk lijf, en die benen van je, ahh.", de natte vlek werd groter. "Ik zou je heel graag nog eens ontmoeten voor een echt spel.", zei Robert. Ik knikte, 

Ik voelde mij  op een vreemde manier vertrouwd met hem en had geen zin om meteen weg te gaan. "Wat vind je nou het meest spannend aan zo'n spel?", vroeg ik hem. "Dat ik alles met je kan doen binnen de afgesproken grenzen, omdat je buiten bewustzijn ligt en dat je toch alles voelt omdat het spel is. En voor mij is het spannend om te zien hoe jij reageert als ik ben flauwgevallen. Maar wat vond jij ervan?" Eerst een beetje eng, maar ik vond het wel leuk om te doen. Ik was ook benieuwd hoe je mij bij zou brengen. En jouw  bijbrengen lijkt me ook heel opwindend, maar dat kan misschien een volgende keer, of kom je altijd klaar tijdens de fantasie?"

"Nee, tenzij het in de fantasie zit. Maar dit was eigenlijk alleen een kennismaking. Meestal begin ik meteen met een fantasie, maar bij jou liep het anders. Ik vond het heerlijk en zou graag nog eens afspreken, mag dat?

"Dat is goed, je mag me ook rechtstreeks bellen, dan krijg je voor hetzelfde bedrag een half uur langer en dat is wel fijn. Maar zeg dat niet tegen de escortservice." "Goed idee.", zei Robert.

Even later zat ik in de auto terug naar het bureau. "En, was het wat?", vroeg Erik. "Ja, best grappig, die Robert is wel aardig, maar het is wel een vreemd wereldje waar hij in zit. Ik denk dat dit niet echt iets voor mij is. Kijk, een man met een borstenfetisj of een voetenfetisj kan ik begrijpen, maar dit gaat verder." "Ik snap het", zei Erik, "gelukkig zijn er genoeg mannen die iets anders met je willen."

Mijn gedachtegang werd onderbroken door een klein schokje, alsof mijn lichaam onder stroom stond en ik wist dat er ergens binnen een straal van 400 meter iemand, vermoedelijk een man, was flauwgevallen door erotische opwinding.

(Rob)

Toen ik de ogen opsloeg, merkte ik dat ik languit op mijn buik op het balkon lag in mijn sperma. Wat was er gebeurd? Ik probeerde het mij te herinneren. Ik had Anna topless gezien en gevoeld dat ik een stijve kreeg en daarna? Er was maar één conclusie mogelijk, ik was spontaan klaargekomen en daarbij vermoedelijk flauwgevallen. Dan schiet de droom van vanochtend mij te binnen. Zou die er iets mee te maken hebben? En wat was er aan de hand? Ik besloot internet te raadplegen en verrassend snel kwam ik op een site met de titel limpfetish.com. Daarop deed een zeker Robert L. Plover zijn fetisj in het Engels uit de doeken.

Ik las hoe zijn fetisj was ontstaan doordat hij een klasgenote had zien flauwvallen en daarna onder haar rok had kunnen kijken. Vervolgens beschreef hij hoe zijn fetisj zich had verdiept en daarna vertelde hij over zijn ontmoetingen met Janine. Bij het lezen van haar beschrijving moest ik onwillekeurig aan Vera denken. Ik glimlachte bij de gedachte dat de huishoudster van de pastoor een verleden als escort zou hebben gehad.

(Anna)

Ons voorstel tot samenwerking viel bij de koren in goede aarde en binnen een maand begonnen we met de gezamenlijke repetities. Het was even wennen aan de combinatie en de dirigeerstijl van Ramon, de dirigent van het Petruskoor, maar al snel klonk het heel behoorlijk. Albert kwam regelmatig luisteren en knikte goedkeurend. En zo werd het Advent.

(Bruno)

Na een succesvolle toernee door Rheinland-Pfalz maakte ik mij op voor het uitstapje naar mijn oom. Eindelijk wat ontspanning, hoewel er nog wel gerepeteerd moest worden met het koor uit W voor de enige uitvoering van het Weihnachtsoratorium die ik in Nederland zou geven. Ik was benieuwd naar het niveau van het koor. Albert had mij verzekerd dat het een van de beste amateurkoren uit de regio was, maar ik had wel mijn twijfels. 

De eerste muzikale kennismaking met het koor verliep wat moeizaam, maar ze deden wel hun best en na drie lange repetities waren we klaar voor de uitvoering. De concertzaal liep snel vol en het publiek was enthousiast. Na de uitvoering zou ik nog kennismaken met Rob en Anna, twee koorleden uit de parochie van oom Albert. Het duurde even voor ze door het gedrang bij mijn kleedkamer aanklopten. Ik deed open en zag twee enthousiaste jonge mensen binnen komen. "Het was prachtig!", zei Rob nadat ze zich hadden voorgesteld. Anna trok wit weg, slaakte een kreetje en viel slap in Robs armen. Rob keek mij strak aan en viel vervolgens als een blok bewusteloos aan mijn voeten.

Dat waren twee onverwachte cadeaus, maar wel slecht getimed. Hoewel Anna een mooie jonge vrouw was, ging mijn aandacht uit naar Rob. De natte plek in zijn broek gaf aan dat hij een zaadlozing had gehad, dat zag ik direct. Ik heb veel jonge mannen voortijdig laten ejaculeren, maar dit was de eerste keer dat er een flauwviel en dat was heel opwindend. Ik knielde bij hem neer en liet mijn handen over zijn billen, hammen en kuiten glijden. Helaas kwam Anna alweer bij en richtte ik mijn aandacht op haar.

"Jullie zijn allebei flauwgevallen.", zei ik, zodra ik merkte dat Anna weer tot communicatie in staat was. Ze keek me verbijsterd aan. "Hoe kan dat? Heb je ons gedrogeerd?", vroeg ze terwijl ze angstig om zich heen keek. "Nee, en je hoeft ook niet bang te zijn, ik zal je niets doen. Je mag ook gewoon weggaan als je dat wilt, of wacht je liever tot je vriendje weer bij bewustzijn is?"

(Anna)

Ik wierp een blik op Robs bewusteloze lichaam. "Hoe komt het dat we allebei flauwvielen?", vroeg ik Bruno. "Omdat jullie flauwval fetisjisten zijn. Herinner je je nog die droom van die jongeman op het strand?" Pas toen realiseerde ik mij dat Bruno als twee druppels water op de droomverschijning leek. "Rob heeft ook zo'n droom gehad, en dat betekent dat jullie klaar zijn voor het grotere werk. Ik ben een Heerser, en zodra ik mij met de Heerseres heb verenigd, zullen jullie de fetisj gaan verspreiden." Ik vroeg hem wie de Heerseres was. "Vera.", antwoordde hij kalm.

Ons gesprek werd onderbroken door gekreun van Rob, die langzaam uit zijn bezwijiming ontwaakte.